Rok 2026 ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia dyrektywy IRRD (Insurance Recovery and Resolution Directive), ustanawiającej ramy działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zakładów ubezpieczeń i reasekuracji. Nowe regulacje zaczną obowiązywać w całej Unii Europejskiej od 30 stycznia 2027 r., a Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) prowadzi intensywne prace nad przygotowaniem szczegółowych regulacji wykonawczych, które określą praktyczne zasady stosowania nowych przepisów.
Istotnym etapem tych prac była publikacja przez EIOPA 8 lipca 2026 r. kolejnego pakietu dokumentów związanych z wdrażaniem IRRD. Pakiet obejmuje cztery wytyczne oraz trzy projekty regulacyjnych standardów technicznych (RTS). W rezultacie liczba opracowanych przez EIOPA instrumentów wykonawczych wzrosła do 15 z 19 przewidzianych w mandacie wynikającym z dyrektywy.
EIOPA launches consultation on IRRD draft technical standards covering the valuation of (re)insurers in the context of resolution - European Insurance and Occupational Pensions Authority
Szczególne znaczenie dla rynku mają wytyczne dotyczące scenariuszy wykorzystywanych w prewencyjnych planach naprawy. EIOPA wskazuje, że zakłady ubezpieczeń powinny uwzględniać zarówno zdarzenia o charakterze systemowym, jak i scenariusze specyficzne dla danego podmiotu, takie jak masowe rezygnacje klientów z polis, znaczące straty underwritingowe czy kombinacje różnych niekorzystnych zdarzeń. Analiza powinna obejmować wpływ takich sytuacji na wypłacalność, płynność oraz rentowność zakładu lub grupy ubezpieczeniowej.
Równolegle opublikowane zostały wytyczne dotyczące jakościowych i ilościowych wskaźników wykorzystywanych w planach naprawy prewencyjnej. Obejmują one między innymi wskaźniki kapitałowe, płynnościowe, odnoszące się do jakości aktywów, rentowności, warunków makroekonomicznych oraz zdarzeń operacyjnych. EIOPA potwierdziła jednocześnie możliwość wykorzystania istniejących narzędzi zarządzania ryzykiem, w tym wskaźników stosowanych w ramach ORSA oraz Risk Appetite Framework). Rozwiązanie to powinno ograniczyć ryzyko powielania już funkcjonujących procesów oraz częściowo zmniejszyć koszty wdrożenia nowych wymogów.
Publikacjom z 8 lipca towarzyszyły kolejne konsultacje publiczne dotyczące projektu RTS dotyczącego metodologii wyceny aktywów i zobowiązań w procesie resolution. Konsultacje potrwają do 20 października 2026 r. Projekt określa zasady niezależnej wyceny zakładów znajdujących się w sytuacji kryzysowej, a także metodologię ustalania dodatkowych buforów na potencjalne straty uwzględniane w wycenach tymczasowych.
EIOPA launches consultation on IRRD draft technical standards covering the valuation of (re)insurers in the context of resolution - European Insurance and Occupational Pensions Authority
Dla zakładów ubezpieczeń oznacza to konieczność intensyfikacji prac przygotowawczych związanych z wdrożeniem nowych obowiązków. Dotyczy to w szczególności podmiotów, które zostaną objęte obowiązkiem sporządzania planów naprawy prewencyjnej. W praktyce oznacza to potrzebę opracowania scenariuszy kryzysowych, określenia wskaźników wczesnego ostrzegania, przygotowania katalogu działań naprawczych oraz dostosowania procesów zarządzania ryzykiem do nowych wymagań regulacyjnych.
Równolegle prowadzone są działania związane z implementacją IRRD do polskiego porządku prawnego. Termin transpozycji dyrektywy upływa 29 stycznia 2027 r., co oznacza, że krajowe rozwiązania legislacyjne powinny zostać przyjęte przed rozpoczęciem stosowania nowych przepisów. Nadal jednak otwarte pozostają istotne kwestie dotyczące krajowej architektury systemu resolution dla sektora ubezpieczeniowego. W szczególności dotyczy to wskazania organu odpowiedzialnego za prowadzenie procesów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz określenia relacji pomiędzy Komisją Nadzoru Finansowego, Ministerstwem Finansów i przyszłym organem resolution. W debacie eksperckiej często wskazywany jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny, który posiada doświadczenie w prowadzeniu procesów przymusowej restrukturyzacji w sektorze bankowym.
Przedstawiciele rynku, w tym Polska Izba Ubezpieczeń, zwracają uwagę na konieczność zachowania zasady proporcjonalności przy wdrażaniu nowych regulacji. Podkreślana jest potrzeba uwzględnienia specyfiki krajowego rynku oraz ograniczenia dodatkowych obciążeń administracyjnych i kosztowych, zwłaszcza w odniesieniu do mniejszych podmiotów. Jednocześnie IRRD zawiera rozwiązania dedykowane grupom kapitałowym, co może powodować zróżnicowanie skali wyzwań wdrożeniowych pomiędzy dużymi międzynarodowymi grupami ubezpieczeniowymi a podmiotami funkcjonującymi samodzielnie, w tym niektórymi towarzystwami ubezpieczeń wzajemnych.
Na lipiec 2026 r. nie został jeszcze publicznie opublikowany projekt ustawy implementującej dyrektywę IRRD do polskiego porządku prawnego. Ministerstwo Finansów prowadzi prace przygotowawcze związane z transpozycją nowych regulacji, jednak kluczowe rozwiązania krajowe pozostają przedmiotem dalszych analiz i uzgodnień. Biorąc pod uwagę termin wdrożenia przypadający na styczeń 2027 r., można oczekiwać przyspieszenia prac legislacyjnych w nadchodzących miesiącach.
Istotnym etapem tych prac była publikacja przez EIOPA 8 lipca 2026 r. kolejnego pakietu dokumentów związanych z wdrażaniem IRRD. Pakiet obejmuje cztery wytyczne oraz trzy projekty regulacyjnych standardów technicznych (RTS). W rezultacie liczba opracowanych przez EIOPA instrumentów wykonawczych wzrosła do 15 z 19 przewidzianych w mandacie wynikającym z dyrektywy.
EIOPA launches consultation on IRRD draft technical standards covering the valuation of (re)insurers in the context of resolution - European Insurance and Occupational Pensions Authority
Szczególne znaczenie dla rynku mają wytyczne dotyczące scenariuszy wykorzystywanych w prewencyjnych planach naprawy. EIOPA wskazuje, że zakłady ubezpieczeń powinny uwzględniać zarówno zdarzenia o charakterze systemowym, jak i scenariusze specyficzne dla danego podmiotu, takie jak masowe rezygnacje klientów z polis, znaczące straty underwritingowe czy kombinacje różnych niekorzystnych zdarzeń. Analiza powinna obejmować wpływ takich sytuacji na wypłacalność, płynność oraz rentowność zakładu lub grupy ubezpieczeniowej.
Równolegle opublikowane zostały wytyczne dotyczące jakościowych i ilościowych wskaźników wykorzystywanych w planach naprawy prewencyjnej. Obejmują one między innymi wskaźniki kapitałowe, płynnościowe, odnoszące się do jakości aktywów, rentowności, warunków makroekonomicznych oraz zdarzeń operacyjnych. EIOPA potwierdziła jednocześnie możliwość wykorzystania istniejących narzędzi zarządzania ryzykiem, w tym wskaźników stosowanych w ramach ORSA oraz Risk Appetite Framework). Rozwiązanie to powinno ograniczyć ryzyko powielania już funkcjonujących procesów oraz częściowo zmniejszyć koszty wdrożenia nowych wymogów.
Publikacjom z 8 lipca towarzyszyły kolejne konsultacje publiczne dotyczące projektu RTS dotyczącego metodologii wyceny aktywów i zobowiązań w procesie resolution. Konsultacje potrwają do 20 października 2026 r. Projekt określa zasady niezależnej wyceny zakładów znajdujących się w sytuacji kryzysowej, a także metodologię ustalania dodatkowych buforów na potencjalne straty uwzględniane w wycenach tymczasowych.
EIOPA launches consultation on IRRD draft technical standards covering the valuation of (re)insurers in the context of resolution - European Insurance and Occupational Pensions Authority
Dla zakładów ubezpieczeń oznacza to konieczność intensyfikacji prac przygotowawczych związanych z wdrożeniem nowych obowiązków. Dotyczy to w szczególności podmiotów, które zostaną objęte obowiązkiem sporządzania planów naprawy prewencyjnej. W praktyce oznacza to potrzebę opracowania scenariuszy kryzysowych, określenia wskaźników wczesnego ostrzegania, przygotowania katalogu działań naprawczych oraz dostosowania procesów zarządzania ryzykiem do nowych wymagań regulacyjnych.
Równolegle prowadzone są działania związane z implementacją IRRD do polskiego porządku prawnego. Termin transpozycji dyrektywy upływa 29 stycznia 2027 r., co oznacza, że krajowe rozwiązania legislacyjne powinny zostać przyjęte przed rozpoczęciem stosowania nowych przepisów. Nadal jednak otwarte pozostają istotne kwestie dotyczące krajowej architektury systemu resolution dla sektora ubezpieczeniowego. W szczególności dotyczy to wskazania organu odpowiedzialnego za prowadzenie procesów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz określenia relacji pomiędzy Komisją Nadzoru Finansowego, Ministerstwem Finansów i przyszłym organem resolution. W debacie eksperckiej często wskazywany jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny, który posiada doświadczenie w prowadzeniu procesów przymusowej restrukturyzacji w sektorze bankowym.
Przedstawiciele rynku, w tym Polska Izba Ubezpieczeń, zwracają uwagę na konieczność zachowania zasady proporcjonalności przy wdrażaniu nowych regulacji. Podkreślana jest potrzeba uwzględnienia specyfiki krajowego rynku oraz ograniczenia dodatkowych obciążeń administracyjnych i kosztowych, zwłaszcza w odniesieniu do mniejszych podmiotów. Jednocześnie IRRD zawiera rozwiązania dedykowane grupom kapitałowym, co może powodować zróżnicowanie skali wyzwań wdrożeniowych pomiędzy dużymi międzynarodowymi grupami ubezpieczeniowymi a podmiotami funkcjonującymi samodzielnie, w tym niektórymi towarzystwami ubezpieczeń wzajemnych.
Na lipiec 2026 r. nie został jeszcze publicznie opublikowany projekt ustawy implementującej dyrektywę IRRD do polskiego porządku prawnego. Ministerstwo Finansów prowadzi prace przygotowawcze związane z transpozycją nowych regulacji, jednak kluczowe rozwiązania krajowe pozostają przedmiotem dalszych analiz i uzgodnień. Biorąc pod uwagę termin wdrożenia przypadający na styczeń 2027 r., można oczekiwać przyspieszenia prac legislacyjnych w nadchodzących miesiącach.