BDO W MEDIACH Kończy się drugi rok raportowania ESG przez spółki tzw.pierwszej fali. To dobry moment na krótkie podsumowanie – tym bardziej, że widać wyraźny postęp. Organizacje nie tylko lepiej rozumieją sam proces raportowania, ale przede wszystkim jego cel – pisze w dodatku Rzeczpospolitej: ESG w praktyce Ewa Matyszewska Dyrektor ds. Komunikacji i Zrównoważonego Rozwoju.
Coraz trafniej identyfikują oczekiwania interesariuszy, sprawniej poruszają się w gąszczu regulacji i z większą świadomością budują zakres ujawnień. To, co rok temu było często realizowane w pośpiechu, dziś staje się przedmiotem dopracowania, uszczegółowienia i refleksji.
Rok 2026 przynosi więc nie tyle rewolucję, co dojrzewanie podejścia do ESG. Spółki wracają do tematów, na które wcześniej zabrakło czasu – porządkują dane, udoskonalają metodyki, próbują lepiej opowiedzieć swoją historię. Ten wysiłek zderza się jednak z równolegle zachodzącymi zmianami regulacyjnymi. Deregulacja ESG, uproszczenia, inicjatywy takie jak Omnibus czy Quick Fix – wszystko to wprowadza pewien dysonans. Nawet organizacje, które już raportują, na chwilę się zatrzymują i zadają sobie pytanie: czy to nadal ma sens?
Paradoksalnie, właśnie w tym miejscu zaczyna się najciekawszy etap. Bo obok wątpliwości pojawia się też determinacja. Wiele największych podmiotów – mimo złagodzenia wymogów – nie zamierza się wycofywać. Widzą wartość w transparentności, w uporządkowanym zarządzaniu ryzykami, w dialogu z rynkiem. I co równie istotne – zaczynają przenosić te oczekiwania na swoich partnerów biznesowych.
To może oznaczać zmianę wektora. Nawet jeśli część firm formalnie zostanie objęta mniejszym zakresem obowiązków, presja łańcucha wartości pozostanie. A czasem okaże się nawet silniejsza niż regulacje. Być może to właśnie w tym tkwi szansa – że ESG przestanie być postrzegane wyłącznie jako wymóg prawny, a zacznie jako realne narzędzie budowania wartości.
Cały artykuł można przeczytać w dodatku Rzeczpospolitej: ESG w praktyce z dn. 23 marca 2026.
Coraz trafniej identyfikują oczekiwania interesariuszy, sprawniej poruszają się w gąszczu regulacji i z większą świadomością budują zakres ujawnień. To, co rok temu było często realizowane w pośpiechu, dziś staje się przedmiotem dopracowania, uszczegółowienia i refleksji.
Rok 2026 przynosi więc nie tyle rewolucję, co dojrzewanie podejścia do ESG. Spółki wracają do tematów, na które wcześniej zabrakło czasu – porządkują dane, udoskonalają metodyki, próbują lepiej opowiedzieć swoją historię. Ten wysiłek zderza się jednak z równolegle zachodzącymi zmianami regulacyjnymi. Deregulacja ESG, uproszczenia, inicjatywy takie jak Omnibus czy Quick Fix – wszystko to wprowadza pewien dysonans. Nawet organizacje, które już raportują, na chwilę się zatrzymują i zadają sobie pytanie: czy to nadal ma sens?
Paradoksalnie, właśnie w tym miejscu zaczyna się najciekawszy etap. Bo obok wątpliwości pojawia się też determinacja. Wiele największych podmiotów – mimo złagodzenia wymogów – nie zamierza się wycofywać. Widzą wartość w transparentności, w uporządkowanym zarządzaniu ryzykami, w dialogu z rynkiem. I co równie istotne – zaczynają przenosić te oczekiwania na swoich partnerów biznesowych.
To może oznaczać zmianę wektora. Nawet jeśli część firm formalnie zostanie objęta mniejszym zakresem obowiązków, presja łańcucha wartości pozostanie. A czasem okaże się nawet silniejsza niż regulacje. Być może to właśnie w tym tkwi szansa – że ESG przestanie być postrzegane wyłącznie jako wymóg prawny, a zacznie jako realne narzędzie budowania wartości.
Cały artykuł można przeczytać w dodatku Rzeczpospolitej: ESG w praktyce z dn. 23 marca 2026.