Zagraniczna spółka, która prowadzi w Polsce prace budowlane przez ponad rok, tworzy tu tzw. zagraniczny zakład i musi spełnić obowiązki dokumentacyjne w zakresie cen transferowych.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że już sam fakt posiadania zakładu w Polsce rodzi obowiązki dokumentacyjne w cenach transferowych. Wynika to z tego, że zagraniczny zakład jest traktowany jak odrębny podmiot powiązany ze spółką macierzystą.
Przepływ przychodów i kosztów między spółką a jej polskim zakładem jest zatem transakcją między podmiotami powiązanymi, którą trzeba udokumentować, jeśli jej wartość przekroczy 2 mln zł, licząc oddzielnie po stronie przychodów i po stronie kosztów. Do tego dochodzi obowiązek złożenia formularza TPR-C, czyli rocznej informacji o cenach transferowych składanej do urzędu skarbowego.
Osobno potraktowane zostały usługi budowlane świadczone przez zakład na rzecz polskiej spółki komandytowej. Organ potwierdził, że to odrębna transakcja z podmiotem powiązanym, która również musi zostać wykazana w TPR-C. Tu jednak spółka nie musiał sporządzać pełnej dokumentacji cen transferowych dla tej transakcji, ponieważ przysługuje jej specjalne zwolnienie przewidziane dla zagranicznych zakładów spółek z krajów UE i EOG działających w Polsce. Warunek jest jeden. Żadna ze stron nie może korzystać ze specjalnych zwolnień podatkowych ani wykazywać straty podatkowej za dany rok.
Praktyczny wniosek jest taki, że zagraniczne firmy budowlane, montażowe czy instalacyjne, które prowadzą prace w Polsce przez ponad rok, powinny sprawdzić, czy nie powstały u nich obowiązki w zakresie cen transferowych. To ryzyko jest w praktyce często pomijane. Tymczasem sam fakt prowadzenia placu budowy przez dłuższy czas może niepostrzeżenie uruchomić obowiązki podatkowe i dokumentacyjne. Kluczowe jest przy tym rozróżnienie: rozliczenia wewnętrzne między spółką a jej zakładem to jedna transakcja, a usługi świadczone przez zakład na rzecz polskich podmiotów powiązanych odrębna. Każda z nich oceniana jest osobno.
Interpretacja z 28 maja 2026 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.128.2026.1.AS) dotyczyła czeskiej spółki realizującej w Polsce prace rozbiórkowe i budowlane. Ponieważ prace trwały dłużej niż 12 miesięcy, spółka stała się podatnikiem w Polsce, a jej plac budowy uznano za tzw. zagraniczny zakład. Jednocześnie spółka świadczyła usługi na rzecz powiązanej z nią polskiej spółki komandytowej, która koordynowała prace i zajmowała się sprawami formalnymi.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że już sam fakt posiadania zakładu w Polsce rodzi obowiązki dokumentacyjne w cenach transferowych. Wynika to z tego, że zagraniczny zakład jest traktowany jak odrębny podmiot powiązany ze spółką macierzystą.
Przepływ przychodów i kosztów między spółką a jej polskim zakładem jest zatem transakcją między podmiotami powiązanymi, którą trzeba udokumentować, jeśli jej wartość przekroczy 2 mln zł, licząc oddzielnie po stronie przychodów i po stronie kosztów. Do tego dochodzi obowiązek złożenia formularza TPR-C, czyli rocznej informacji o cenach transferowych składanej do urzędu skarbowego.
Osobno potraktowane zostały usługi budowlane świadczone przez zakład na rzecz polskiej spółki komandytowej. Organ potwierdził, że to odrębna transakcja z podmiotem powiązanym, która również musi zostać wykazana w TPR-C. Tu jednak spółka nie musiał sporządzać pełnej dokumentacji cen transferowych dla tej transakcji, ponieważ przysługuje jej specjalne zwolnienie przewidziane dla zagranicznych zakładów spółek z krajów UE i EOG działających w Polsce. Warunek jest jeden. Żadna ze stron nie może korzystać ze specjalnych zwolnień podatkowych ani wykazywać straty podatkowej za dany rok.
Praktyczny wniosek jest taki, że zagraniczne firmy budowlane, montażowe czy instalacyjne, które prowadzą prace w Polsce przez ponad rok, powinny sprawdzić, czy nie powstały u nich obowiązki w zakresie cen transferowych. To ryzyko jest w praktyce często pomijane. Tymczasem sam fakt prowadzenia placu budowy przez dłuższy czas może niepostrzeżenie uruchomić obowiązki podatkowe i dokumentacyjne. Kluczowe jest przy tym rozróżnienie: rozliczenia wewnętrzne między spółką a jej zakładem to jedna transakcja, a usługi świadczone przez zakład na rzecz polskich podmiotów powiązanych odrębna. Każda z nich oceniana jest osobno.
Interpretacja z 28 maja 2026 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.128.2026.1.AS) dotyczyła czeskiej spółki realizującej w Polsce prace rozbiórkowe i budowlane. Ponieważ prace trwały dłużej niż 12 miesięcy, spółka stała się podatnikiem w Polsce, a jej plac budowy uznano za tzw. zagraniczny zakład. Jednocześnie spółka świadczyła usługi na rzecz powiązanej z nią polskiej spółki komandytowej, która koordynowała prace i zajmowała się sprawami formalnymi.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe