BDO W MEDIACH Członek zarządu jako osoba trzecia „korzysta” z tych samych przerw w naliczeniu oprocentowania co pierwotny dłużnik fiskusa – komentuje w Rzeczpospolitej Michał Górniak, Senior Tax Manager.
Komentowany wyrok WSA we Wrocławiu stanowi bardzo ciekawą, ale i spójną logicznie i wpisującą się w dotychczasową praktykę orzeczniczą ocenę praktycznego zakresu odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zobowiązania podatkowe.
Jego istotą pozostaje prawidłowe ustalenie okresów, za które odpowiedzialna subsydiarnie osoba fizyczna – w tym przypadku członek zarządu stosownie do art. 116 ordynacji podatkowej nie może mieć naliczanych odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej.
Osoba trzecia „korzysta” z tych samych przerw (okresów) w naliczeniu odsetek co pierwotny dłużnik.
Co kluczowe w sprawie, zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 ordynacji podatkowej odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli ta nie została doręczona w terminie trzech miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. A fundamentalną kwestią jest to, że przepis ten i wyłączenie w nim wskazane nie mają znaczenia dla naliczenia odsetek, w przypadku gdy decyzja o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu nie została doręczona w przewidzianym terminie. Zdarzenie to, tj. zwłoka w wydaniu decyzji, nie ma wpływu na kalkulację odsetek od długu transferowanego na odpowiedzialną subsydiarnie osobę fizyczną.
Członek zarządu odpowiada za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w takiej wysokości, jaka obciąża spółkę na dzień wydania decyzji o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu. Przy czym czas trwania postępowania w tym zakresie pozostaje bez znaczenia dla wartości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, za które solidarnie odpowiada członek zarządu, a które dotyczą spółki jako pierwotnego dłużnika. Zatem to zarówno wysokość naliczanych odsetek do dnia wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu, jak i „historyczne” przerwy uwzględniane w ich naliczaniu, a które ciążą na pierwotnym dłużniku, mają zastosowanie do dłużnika subsydiarnego.
Cały artykuł można przeczytać w Rzeczpospolitej z dn. 19 sierpnia 2026r.
Komentowany wyrok WSA we Wrocławiu stanowi bardzo ciekawą, ale i spójną logicznie i wpisującą się w dotychczasową praktykę orzeczniczą ocenę praktycznego zakresu odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zobowiązania podatkowe.
Jego istotą pozostaje prawidłowe ustalenie okresów, za które odpowiedzialna subsydiarnie osoba fizyczna – w tym przypadku członek zarządu stosownie do art. 116 ordynacji podatkowej nie może mieć naliczanych odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej.
Osoba trzecia „korzysta” z tych samych przerw (okresów) w naliczeniu odsetek co pierwotny dłużnik.
Co kluczowe w sprawie, zgodnie z art. 54 § 1 pkt 7 ordynacji podatkowej odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli ta nie została doręczona w terminie trzech miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. A fundamentalną kwestią jest to, że przepis ten i wyłączenie w nim wskazane nie mają znaczenia dla naliczenia odsetek, w przypadku gdy decyzja o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu nie została doręczona w przewidzianym terminie. Zdarzenie to, tj. zwłoka w wydaniu decyzji, nie ma wpływu na kalkulację odsetek od długu transferowanego na odpowiedzialną subsydiarnie osobę fizyczną.
Członek zarządu odpowiada za odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej w takiej wysokości, jaka obciąża spółkę na dzień wydania decyzji o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu. Przy czym czas trwania postępowania w tym zakresie pozostaje bez znaczenia dla wartości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, za które solidarnie odpowiada członek zarządu, a które dotyczą spółki jako pierwotnego dłużnika. Zatem to zarówno wysokość naliczanych odsetek do dnia wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu, jak i „historyczne” przerwy uwzględniane w ich naliczaniu, a które ciążą na pierwotnym dłużniku, mają zastosowanie do dłużnika subsydiarnego.
Cały artykuł można przeczytać w Rzeczpospolitej z dn. 19 sierpnia 2026r.