Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że korekta kosztów uzyskania przychodów wynikająca z decyzji w sprawie uprzedniego porozumienia cenowego (APA) powinna być rozliczona w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzyma dokument korygujący – a nie wstecznie, w latach, których korekta dotyczy.
Dyrektor KIS w interpretacji z 20 marca 2026 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.32.2026.1.RK) potwierdził stanowisko wnioskodawcy, uznając je za prawidłowe w całości. Wyjaśnił, że korekty wynagrodzenia wynikające z decyzji APA, obejmujące lata wstecz, nie spełniają warunków korekty cen transferowych określonych w art. 11e ustawy o CIT, a w konsekwencji powinny zostać rozliczone na zasadach ogólnych – tj. w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzyma fakturę korygującą lub inny dokument potwierdzający przyczynę korekty. Potwierdził również, że korekta wynikająca z ponownej analizy warunków rynkowych przeprowadzonej przez Szefa KAS nie nosi cech błędu rachunkowego ani oczywistej omyłki, co wyklucza możliwość jej retroaktywnego ujęcia w kosztach.
Kluczowym zagadnieniem z perspektywy cen transferowych było ustalenie, czy planowane korekty spełniają warunki z art. 11e ustawy o CIT. Przepis ten dopuszcza korektę cen transferowych poprzez odpowiednie zwiększenie lub zmniejszenie przychodów bądź kosztów uzyskania przychodów, jednak wyłącznie przy łącznym spełnieniu wszystkich wskazanych w nim warunków. Pierwszy i zasadniczy z nich wymaga, aby warunki transakcji kontrolowanej były już w trakcie roku podatkowego ustalone zgodnie z zasadą arm's length (ceny rynkowej). W analizowanej sprawie warunek ten nie został spełniony. Szef KAS stwierdził w toku postępowania w sprawie APA, że pierwotne ceny transferowe stosowane przez spółkę nie odpowiadały warunkom, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Potwierdzeniem tej oceny była sama treść wydanej decyzji APA, która nakazała korektę wynagrodzenia za cały analizowany okres.
Niespełnienie pierwszego warunku z art. 11e ustawy o CIT miało bezpośrednie przełożenie na kwalifikację podatkową korekty. Skoro przedmiotowe korekty nie mogą zostać uznane za korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e, nie znajdzie do nich zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 4k pkt 2 ustawy o CIT. Przepis ten wyłącza ogólne zasady korekty kosztów właśnie wobec korekt spełniających wymogi art. 11e. W konsekwencji spółka zobowiązana jest zastosować art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, nakazujący ujęcie korekty w bieżącym okresie rozliczeniowym. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach Podatkowych Ministerstwa Finansów dotyczących korekty cen transferowych, które wprost wskazują, że korekty niespełniające warunków art. 11e należy ujmować na zasadach ogólnych.
Opisana interpretacja dotyczyła spółki z międzynarodowej grupy kapitałowej działającej w Polsce jako rutynowy dystrybutor o ograniczonym ryzyku. Na podstawie decyzji APA wydanej przez Szefa KAS spółka została zobowiązana do korekty poziomu wynagrodzenia za lata 2020–2024. W toku postępowania organ stwierdził, że pierwotna alokacja ryzyka kredytowego – zakładająca jego przypisanie do podmiotu irlandzkiego – nie została dochowana w praktyce, a spółka polska ponosiła w rzeczywistości większe ryzyko kredytowe niż wynikało z założeń transakcji. Okoliczność ta wpłynęła na zmianę metody kalkulacji wynagrodzenia i objęcie podstawy jego ustalenia wskaźnikiem EBT, uwzględniającym koszty finansowe związane z leasingiem powierzchni handlowej.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe
Dyrektor KIS w interpretacji z 20 marca 2026 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.32.2026.1.RK) potwierdził stanowisko wnioskodawcy, uznając je za prawidłowe w całości. Wyjaśnił, że korekty wynagrodzenia wynikające z decyzji APA, obejmujące lata wstecz, nie spełniają warunków korekty cen transferowych określonych w art. 11e ustawy o CIT, a w konsekwencji powinny zostać rozliczone na zasadach ogólnych – tj. w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzyma fakturę korygującą lub inny dokument potwierdzający przyczynę korekty. Potwierdził również, że korekta wynikająca z ponownej analizy warunków rynkowych przeprowadzonej przez Szefa KAS nie nosi cech błędu rachunkowego ani oczywistej omyłki, co wyklucza możliwość jej retroaktywnego ujęcia w kosztach.
Kluczowym zagadnieniem z perspektywy cen transferowych było ustalenie, czy planowane korekty spełniają warunki z art. 11e ustawy o CIT. Przepis ten dopuszcza korektę cen transferowych poprzez odpowiednie zwiększenie lub zmniejszenie przychodów bądź kosztów uzyskania przychodów, jednak wyłącznie przy łącznym spełnieniu wszystkich wskazanych w nim warunków. Pierwszy i zasadniczy z nich wymaga, aby warunki transakcji kontrolowanej były już w trakcie roku podatkowego ustalone zgodnie z zasadą arm's length (ceny rynkowej). W analizowanej sprawie warunek ten nie został spełniony. Szef KAS stwierdził w toku postępowania w sprawie APA, że pierwotne ceny transferowe stosowane przez spółkę nie odpowiadały warunkom, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Potwierdzeniem tej oceny była sama treść wydanej decyzji APA, która nakazała korektę wynagrodzenia za cały analizowany okres.
Niespełnienie pierwszego warunku z art. 11e ustawy o CIT miało bezpośrednie przełożenie na kwalifikację podatkową korekty. Skoro przedmiotowe korekty nie mogą zostać uznane za korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e, nie znajdzie do nich zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 4k pkt 2 ustawy o CIT. Przepis ten wyłącza ogólne zasady korekty kosztów właśnie wobec korekt spełniających wymogi art. 11e. W konsekwencji spółka zobowiązana jest zastosować art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, nakazujący ujęcie korekty w bieżącym okresie rozliczeniowym. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach Podatkowych Ministerstwa Finansów dotyczących korekty cen transferowych, które wprost wskazują, że korekty niespełniające warunków art. 11e należy ujmować na zasadach ogólnych.
Opisana interpretacja dotyczyła spółki z międzynarodowej grupy kapitałowej działającej w Polsce jako rutynowy dystrybutor o ograniczonym ryzyku. Na podstawie decyzji APA wydanej przez Szefa KAS spółka została zobowiązana do korekty poziomu wynagrodzenia za lata 2020–2024. W toku postępowania organ stwierdził, że pierwotna alokacja ryzyka kredytowego – zakładająca jego przypisanie do podmiotu irlandzkiego – nie została dochowana w praktyce, a spółka polska ponosiła w rzeczywistości większe ryzyko kredytowe niż wynikało z założeń transakcji. Okoliczność ta wpłynęła na zmianę metody kalkulacji wynagrodzenia i objęcie podstawy jego ustalenia wskaźnikiem EBT, uwzględniającym koszty finansowe związane z leasingiem powierzchni handlowej.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe