Dyrektor KIS potwierdził, że korekta dochodowości dystrybutora pozostaje poza VAT i powinna być dokumentowana notą księgową. Rozstrzygnięcie wpisuje się w utrwaloną linię, ale wnosi nowe elementy dotychczas niepodnoszone przez fiskusa.
Interpretacja z 18 maja 2026 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.72.2026.2.JO) wpisuje się w serię zbliżonych rozstrzygnięć Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z lat 2024–2025, które konsekwentnie potwierdzały, że korekty dochodowości nieodniesione do konkretnych transakcji pozostają poza zakresem VAT. Nowa interpretacja wnosi jednak elementy, które dotychczas nie były wprost tłumaczone.
Dotychczasowe interpretacje dotyczyły głównie schematów, w których korekta rentowności odnosiła się do ogółu działalności podatnika bez precyzyjnego opisania modelu biznesowego i podziału ryzyk między stronami. Interpretacja z maja 2026 r. kompleksowo odnosi się do modelu dystrybutora o ograniczonym ryzyku (ang. limited risk distributor – LRD), a zatem jednego z najczęściej stosowanych modeli dystrybucji w międzynarodowych grupach kapitałowych.
Jest to istotne, ponieważ model LRD charakteryzuje się specyficznym podziałem funkcji i ryzyk: spółka lokalna wykonuje rutynowe czynności dystrybucyjne i marketingowe, nie podejmuje kluczowych decyzji strategicznych i ma zagwarantowany rynkowy poziom marży operacyjnej, natomiast podmiot centralny (dostawca) ponosi ryzyko wahań zyskowności dystrybutora i uczestniczy w różnicy poprzez mechanizm korekty dochodowości.
Dyrektor KIS wyraźnie wskazał, że w modelu LRD korekta dochodowości nie jest wynagrodzeniem za żadne świadczenie dystrybutora na rzecz dostawcy. Ani za usługi dystrybucyjne, ani marketingowe, ani za realizację celów sprzedażowych. Wszystkie te czynności są elementem własnej działalności spółki, nie zaś odrębnym świadczeniem na rzecz podmiotów centralnych. To rozstrzygnięcie eliminuje ryzyko, które w praktyce było podnoszone przez organy podatkowe w toku kontroli, a mianowicie że działania promocyjne dystrybutora mogą stanowić podstawę do uznania korekty za wynagrodzenie za usługę.
Interpretacja wprost adresuje również kwestię celów sprzedażowych określonych w umowach dystrybucyjnych. Organ stwierdził, że sam fakt zobowiązania dystrybutora do realizacji określonych planów sprzedaży nie kreuje stosunku usługowego między stronami. Cele sprzedażowe mają charakter planistyczny i motywacyjny, a ich nieosiągnięcie nie rodzi bezpośrednich sankcji finansowych w postaci zmiany wynagrodzenia. Ta kwestia nie była dotychczas szerzej rozstrzygana w interpretacjach dotyczących korekty dochodowości.
Kolejnym nowym elementem jest potwierdzenie, że brak możliwości przewidzenia kierunku korekty na początku okresu rozliczeniowego, a więc okoliczność, że w chwili zawarcia umowy strony nie wiedzą, czy to dystrybutor otrzyma dopłatę, czy będzie zobowiązany do jej zwrotu, dodatkowo wyklucza uznanie korekty za wynagrodzenie za usługę. Organ wskazał, że brak możliwości określenia z góry, kto jest usługodawcą, a kto usługobiorcą, przesądza o braku stosunku usługowego. To uzasadnienie stanowi nową, dodatkową warstwę argumentacyjną, nieobecną w dotychczasowych rozstrzygnięciach.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe
Interpretacja z 18 maja 2026 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.72.2026.2.JO) wpisuje się w serię zbliżonych rozstrzygnięć Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z lat 2024–2025, które konsekwentnie potwierdzały, że korekty dochodowości nieodniesione do konkretnych transakcji pozostają poza zakresem VAT. Nowa interpretacja wnosi jednak elementy, które dotychczas nie były wprost tłumaczone.
Dotychczasowe interpretacje dotyczyły głównie schematów, w których korekta rentowności odnosiła się do ogółu działalności podatnika bez precyzyjnego opisania modelu biznesowego i podziału ryzyk między stronami. Interpretacja z maja 2026 r. kompleksowo odnosi się do modelu dystrybutora o ograniczonym ryzyku (ang. limited risk distributor – LRD), a zatem jednego z najczęściej stosowanych modeli dystrybucji w międzynarodowych grupach kapitałowych.
Jest to istotne, ponieważ model LRD charakteryzuje się specyficznym podziałem funkcji i ryzyk: spółka lokalna wykonuje rutynowe czynności dystrybucyjne i marketingowe, nie podejmuje kluczowych decyzji strategicznych i ma zagwarantowany rynkowy poziom marży operacyjnej, natomiast podmiot centralny (dostawca) ponosi ryzyko wahań zyskowności dystrybutora i uczestniczy w różnicy poprzez mechanizm korekty dochodowości.
Dyrektor KIS wyraźnie wskazał, że w modelu LRD korekta dochodowości nie jest wynagrodzeniem za żadne świadczenie dystrybutora na rzecz dostawcy. Ani za usługi dystrybucyjne, ani marketingowe, ani za realizację celów sprzedażowych. Wszystkie te czynności są elementem własnej działalności spółki, nie zaś odrębnym świadczeniem na rzecz podmiotów centralnych. To rozstrzygnięcie eliminuje ryzyko, które w praktyce było podnoszone przez organy podatkowe w toku kontroli, a mianowicie że działania promocyjne dystrybutora mogą stanowić podstawę do uznania korekty za wynagrodzenie za usługę.
Interpretacja wprost adresuje również kwestię celów sprzedażowych określonych w umowach dystrybucyjnych. Organ stwierdził, że sam fakt zobowiązania dystrybutora do realizacji określonych planów sprzedaży nie kreuje stosunku usługowego między stronami. Cele sprzedażowe mają charakter planistyczny i motywacyjny, a ich nieosiągnięcie nie rodzi bezpośrednich sankcji finansowych w postaci zmiany wynagrodzenia. Ta kwestia nie była dotychczas szerzej rozstrzygana w interpretacjach dotyczących korekty dochodowości.
Kolejnym nowym elementem jest potwierdzenie, że brak możliwości przewidzenia kierunku korekty na początku okresu rozliczeniowego, a więc okoliczność, że w chwili zawarcia umowy strony nie wiedzą, czy to dystrybutor otrzyma dopłatę, czy będzie zobowiązany do jej zwrotu, dodatkowo wyklucza uznanie korekty za wynagrodzenie za usługę. Organ wskazał, że brak możliwości określenia z góry, kto jest usługodawcą, a kto usługobiorcą, przesądza o braku stosunku usługowego. To uzasadnienie stanowi nową, dodatkową warstwę argumentacyjną, nieobecną w dotychczasowych rozstrzygnięciach.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe