Korekty cen towarów dokonywane w ramach metody podziału zysku, nawet jeśli ich wysokość można ustalić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego, podlegają VAT i muszą być dokumentowane fakturami korygującymi, ponieważ odnoszą się do konkretnych dostaw, a nie do ogólnej rentowności podmiotu.
W interpretacji z 12 czerwca 2026 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.242.2026.1.KM) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odniósł się do kolejnej kwestii związanej z korektami cen transferowych. Wyjaśnił, że korekty cen towarów dokonywane w ramach metody podziału zysku w całości podlegają VAT i powinny być dokumentowane fakturami korygującymi. W zależności od wyniku kalkulacji, in plus lub in minus. Kluczowe znaczenie miało to, że korekta odnosiła się wprost do cen konkretnych towarów sprzedanych w danym okresie rozliczeniowym, a nie do ogólnego poziomu rentowności którejkolwiek ze stron.
Dyrektor KIS powołał się na utrwaloną linię interpretacyjną, zgodnie z którą korekta cen transferowych podlega VAT, jeżeli można ją powiązać z konkretnymi dostawami, oraz na objaśnienia ministra finansów z 31 marca 2021 r., które a contrario (przez przeciwieństwo) potwierdzają tę zasadę: poza VAT pozostają wyłącznie korekty niezmieniające wynagrodzenia za konkretne transakcje, lecz dostosowujące ogólną rentowność do poziomu rynkowego.
Interpretacja rozstrzygnęła również moment ujęcia korekt zwiększających podstawę opodatkowania (in plus) dokonywanych po zakończeniu roku. Organ potwierdził, że takie korekty należy rozliczać na bieżąco, czyli w okresie, w którym dokonano weryfikacji i kalkulacji ostatecznej ceny, a nie wstecznie, poprzez korygowanie poszczególnych miesięcy zakończonego roku. Decydujące znaczenie miało to, że przyczyna korekty miała charakter następczy, co oznacza, że w momencie wystawienia faktury pierwotnej cena była prawidłowa i zgodna z dostępnymi wówczas danymi, a dopiero późniejsze zdarzenia – wynik sprzedaży do klientów końcowych, zwroty, straty magazynowe czy rabaty – ujawniły konieczność jej skorygowania.
Organ potwierdził także, że spółka nabywająca towary ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z otrzymanych faktur korygujących in plus na zasadach ogólnych, a zatem w okresie ich otrzymania, pod warunkiem związku zakupów ze sprzedażą opodatkowaną i braku przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT.
Interpretacja dotyczyła również umowy licencyjnej na znaki towarowe towarzyszącej współpracy stron. Organ zaakceptował stanowisko, że korzystanie ze znaków towarowych nie stanowi odrębnego świadczenia podlegającego osobnemu rozliczeniu, lecz jest integralnym elementem modelu kalkulacji cen towarów.
Omawiana interpretacja dotyczyła dwóch powiązanych polskich spółek z branży dystrybucyjnej. Dostawca sprzedawał towary do spółki dystrybucyjnej, która następnie odsprzedawała je swoim klientom. Strony przyjęły model, w którym dostawca w trakcie okresu rozliczeniowego sprzedawał towary bez narzutu zysku (po cenie ich nabycia), a dopiero po zakończeniu miesiąca (w razie potrzeby także roku), wyliczany był łączny zysk brutto na sprzedaży towarów do klientów końcowych i dzielony między strony zgodnie z metodą podziału zysku, uwzględniającą ich funkcje, aktywa i ryzyka.
Rozstrzygnięcie warto zestawić z wcześniejszymi interpretacjami dotyczącymi korekt dochodowości w modelu dystrybutora ograniczonego ryzyka czy korekt rentowności w grupach kapitałowych, które pozostawały poza VAT. Różnica jest zasadnicza. Tam korekta wyrównywała ogólny poziom rentowności podmiotu bez odniesienia do konkretnych cen. W przypadku opisywanym teraz, wprost zmieniała cenę określonych towarów sprzedanych w danym okresie, co automatycznie przesądza o objęciu jej VAT.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe
W interpretacji z 12 czerwca 2026 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.242.2026.1.KM) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odniósł się do kolejnej kwestii związanej z korektami cen transferowych. Wyjaśnił, że korekty cen towarów dokonywane w ramach metody podziału zysku w całości podlegają VAT i powinny być dokumentowane fakturami korygującymi. W zależności od wyniku kalkulacji, in plus lub in minus. Kluczowe znaczenie miało to, że korekta odnosiła się wprost do cen konkretnych towarów sprzedanych w danym okresie rozliczeniowym, a nie do ogólnego poziomu rentowności którejkolwiek ze stron.
Dyrektor KIS powołał się na utrwaloną linię interpretacyjną, zgodnie z którą korekta cen transferowych podlega VAT, jeżeli można ją powiązać z konkretnymi dostawami, oraz na objaśnienia ministra finansów z 31 marca 2021 r., które a contrario (przez przeciwieństwo) potwierdzają tę zasadę: poza VAT pozostają wyłącznie korekty niezmieniające wynagrodzenia za konkretne transakcje, lecz dostosowujące ogólną rentowność do poziomu rynkowego.
Interpretacja rozstrzygnęła również moment ujęcia korekt zwiększających podstawę opodatkowania (in plus) dokonywanych po zakończeniu roku. Organ potwierdził, że takie korekty należy rozliczać na bieżąco, czyli w okresie, w którym dokonano weryfikacji i kalkulacji ostatecznej ceny, a nie wstecznie, poprzez korygowanie poszczególnych miesięcy zakończonego roku. Decydujące znaczenie miało to, że przyczyna korekty miała charakter następczy, co oznacza, że w momencie wystawienia faktury pierwotnej cena była prawidłowa i zgodna z dostępnymi wówczas danymi, a dopiero późniejsze zdarzenia – wynik sprzedaży do klientów końcowych, zwroty, straty magazynowe czy rabaty – ujawniły konieczność jej skorygowania.
Organ potwierdził także, że spółka nabywająca towary ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z otrzymanych faktur korygujących in plus na zasadach ogólnych, a zatem w okresie ich otrzymania, pod warunkiem związku zakupów ze sprzedażą opodatkowaną i braku przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT.
Interpretacja dotyczyła również umowy licencyjnej na znaki towarowe towarzyszącej współpracy stron. Organ zaakceptował stanowisko, że korzystanie ze znaków towarowych nie stanowi odrębnego świadczenia podlegającego osobnemu rozliczeniu, lecz jest integralnym elementem modelu kalkulacji cen towarów.
Omawiana interpretacja dotyczyła dwóch powiązanych polskich spółek z branży dystrybucyjnej. Dostawca sprzedawał towary do spółki dystrybucyjnej, która następnie odsprzedawała je swoim klientom. Strony przyjęły model, w którym dostawca w trakcie okresu rozliczeniowego sprzedawał towary bez narzutu zysku (po cenie ich nabycia), a dopiero po zakończeniu miesiąca (w razie potrzeby także roku), wyliczany był łączny zysk brutto na sprzedaży towarów do klientów końcowych i dzielony między strony zgodnie z metodą podziału zysku, uwzględniającą ich funkcje, aktywa i ryzyka.
Rozstrzygnięcie warto zestawić z wcześniejszymi interpretacjami dotyczącymi korekt dochodowości w modelu dystrybutora ograniczonego ryzyka czy korekt rentowności w grupach kapitałowych, które pozostawały poza VAT. Różnica jest zasadnicza. Tam korekta wyrównywała ogólny poziom rentowności podmiotu bez odniesienia do konkretnych cen. W przypadku opisywanym teraz, wprost zmieniała cenę określonych towarów sprzedanych w danym okresie, co automatycznie przesądza o objęciu jej VAT.
Jeśli pojawią się u Państwa jakiekolwiek pytania dotyczące cen transferowych zapraszamy do kontaktu z Joanną Pasymowską, doświadczonym partnerem w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO: https://www.bdo.pl/pl-pl/uslugi/doradztwo-podatkowe/ceny-transferowe