Obiekty kontenerowe posadowione jedynie na betonowych bloczkach, kostce brukowej lub płycie betonowej, bez fizycznego przymocowania do gruntu, nie spełniają przesłanki trwałego związania z gruntem i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle. O opodatkowaniu decyduje sposób połączenia kontenera z gruntem za pomocą kotew, śrub gruntowych lub mocowań chemicznych, a nie tylko jego posadowienie czy masa.
Minister finansów i gospodarki wydał 2 stycznia 2026 r. interpretację ogólną (nr DPL2.8401.6.2025, opublikowaną w: Dz. Urz. Ministra Finansów i Gospodarki poz. 2 z 5 stycznia 2026 r.), wyjaśniającą rozumienie pojęcia trwałego związania z gruntem w przypadku obiektów kontenerowych o konstrukcji umożliwiającej łatwe i wielokrotne przenoszenie, pełniących funkcje magazynowe, sanitarne, biurowe lub socjalne. Dokument odnosi się do stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2025 r., kiedy to w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych zdefiniowano po raz pierwszy to pojęcie.
Zgodnie z definicją zawartą w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, trwałe związanie z gruntem oznacza takie połączenie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia temu obiektowi stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym niezależnym od działania człowieka, mogącym zniszczyć lub spowodować przemieszczenie obiektu na inne miejsce. Od 1 stycznia 2025 r. budowlą jest obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, w tym obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Minister finansów precyzuje, że obiekt kontenerowy, aby był trwale związany z gruntem, musi być połączony z nim fizycznie poprzez zespolenie, przymocowanie lub zakotwienie przy zastosowaniu odpowiednich technik budowlanych. Należy przez to rozumieć przymocowanie za pomocą kotew gruntowych, śrub gruntowych, bloczków betonowych z mocowaniami chemicznymi przy użyciu żywic chemicznych. Zastosowany sposób połączenia nie może być przypadkowy – to właśnie połączenie, a nie masa czy konstrukcja obiektu, ma zapobiec przemieszczeniu się obiektu w inne miejsce.
Interpretacja wyraźnie wskazuje, że nie są trwale związane z gruntem obiekty posadowione jedynie na podłożu przymocowanym do gruntu, takim jak ława fundamentowa czy wylewka betonowa, jeśli nie są do tego podłoża w żaden sposób przymocowane. Cechy trwałego związania nie spełniają również obiekty osadzone na niezintegrowanych z gruntem betonowych bloczkach, kostce brukowej lub płycie betonowej. Przesłanka trwałego związania nie jest spełniona także w przypadku obiektów, którym stabilność zapewnia wyłącznie ich masa lub konstrukcja przy równoczesnym braku fizycznego połączenia z gruntem.
W konsekwencji obiekty kontenerowe, takie jak pojemniki transportowe stosowane w transporcie morskim, drogowym i kolejowym oraz kontenery biurowe, sanitarne czy portierni, które nie są połączone z gruntem fizycznie przez zastosowanie określonych technik budowlanych, nie są trwale związane z gruntem. Nie stanowią zatem budowli wskazanych w poz. 10 załącznika nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a tej ustawy.
Minister Finansów podkreśla jednocześnie, że mobilność obiektu kontenerowego nie wyklucza możliwości jego trwałego związania z gruntem. Jeśli ze względu na okoliczności faktyczne, takie jak właściwości fizyczne gruntu lub rozmiar obiektu, kontener zostanie zakotwiony w gruncie lub przymocowany do podłoża połączonego z gruntem w sposób zapewniający stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne, spełni przesłankę trwałego związania. Trwałe związanie nie oznacza jednak nierozerwalności – zastosowanie określonej techniki połączenia nie wyklucza możliwości przeniesienia obiektu w inne miejsce. Taki obiekt stanowić będzie budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Więcej na portalach społecznościowych BDO Poland – ZAPRASZMY:
https://www.facebook.com/BDOPolska
https://www.instagram.com/bdo_polska/
https://www.linkedin.com/company/bdo-sp-zoo
Minister finansów i gospodarki wydał 2 stycznia 2026 r. interpretację ogólną (nr DPL2.8401.6.2025, opublikowaną w: Dz. Urz. Ministra Finansów i Gospodarki poz. 2 z 5 stycznia 2026 r.), wyjaśniającą rozumienie pojęcia trwałego związania z gruntem w przypadku obiektów kontenerowych o konstrukcji umożliwiającej łatwe i wielokrotne przenoszenie, pełniących funkcje magazynowe, sanitarne, biurowe lub socjalne. Dokument odnosi się do stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2025 r., kiedy to w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych zdefiniowano po raz pierwszy to pojęcie.
Zgodnie z definicją zawartą w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, trwałe związanie z gruntem oznacza takie połączenie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia temu obiektowi stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym niezależnym od działania człowieka, mogącym zniszczyć lub spowodować przemieszczenie obiektu na inne miejsce. Od 1 stycznia 2025 r. budowlą jest obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, w tym obiekt kontenerowy trwale związany z gruntem, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.
Minister finansów precyzuje, że obiekt kontenerowy, aby był trwale związany z gruntem, musi być połączony z nim fizycznie poprzez zespolenie, przymocowanie lub zakotwienie przy zastosowaniu odpowiednich technik budowlanych. Należy przez to rozumieć przymocowanie za pomocą kotew gruntowych, śrub gruntowych, bloczków betonowych z mocowaniami chemicznymi przy użyciu żywic chemicznych. Zastosowany sposób połączenia nie może być przypadkowy – to właśnie połączenie, a nie masa czy konstrukcja obiektu, ma zapobiec przemieszczeniu się obiektu w inne miejsce.
Interpretacja wyraźnie wskazuje, że nie są trwale związane z gruntem obiekty posadowione jedynie na podłożu przymocowanym do gruntu, takim jak ława fundamentowa czy wylewka betonowa, jeśli nie są do tego podłoża w żaden sposób przymocowane. Cechy trwałego związania nie spełniają również obiekty osadzone na niezintegrowanych z gruntem betonowych bloczkach, kostce brukowej lub płycie betonowej. Przesłanka trwałego związania nie jest spełniona także w przypadku obiektów, którym stabilność zapewnia wyłącznie ich masa lub konstrukcja przy równoczesnym braku fizycznego połączenia z gruntem.
W konsekwencji obiekty kontenerowe, takie jak pojemniki transportowe stosowane w transporcie morskim, drogowym i kolejowym oraz kontenery biurowe, sanitarne czy portierni, które nie są połączone z gruntem fizycznie przez zastosowanie określonych technik budowlanych, nie są trwale związane z gruntem. Nie stanowią zatem budowli wskazanych w poz. 10 załącznika nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a tej ustawy.
Minister Finansów podkreśla jednocześnie, że mobilność obiektu kontenerowego nie wyklucza możliwości jego trwałego związania z gruntem. Jeśli ze względu na okoliczności faktyczne, takie jak właściwości fizyczne gruntu lub rozmiar obiektu, kontener zostanie zakotwiony w gruncie lub przymocowany do podłoża połączonego z gruntem w sposób zapewniający stabilność i odporność na czynniki zewnętrzne, spełni przesłankę trwałego związania. Trwałe związanie nie oznacza jednak nierozerwalności – zastosowanie określonej techniki połączenia nie wyklucza możliwości przeniesienia obiektu w inne miejsce. Taki obiekt stanowić będzie budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.
Więcej na portalach społecznościowych BDO Poland – ZAPRASZMY:
https://www.facebook.com/BDOPolska
https://www.instagram.com/bdo_polska/
https://www.linkedin.com/company/bdo-sp-zoo