W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Spłacone zadłużenie wobec ZUS bez opodatkowania PIT
Artykuł:

Spłacone zadłużenie wobec ZUS bez opodatkowania PIT

14 października 2020

Michał Górniak , Menadżer w Dziale Doradztwa Podatkowego, doradca podatkowy |

BDO W MEDIACH  Płatnik, uiszczając w ramach swoich publicznoprawnych obowiązków, zaległe składki ZUS w części finansowanej przez pracownika nie dokonuje żadnego przysporzenia majątkowego zwiększającego jego majątek – wynika z wyroku WSA w Rzeszowie (I SA/Rz 249/20), który opisuje Rzeczpospolita.

Michał Górniak, doradca podatkowy, Menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO, biuro w Poznaniu, komentując ten wyrok na łamach gazety, zwrócił uwagę, że za punkt wyjścia do analizy tego orzeczenia można przyjąć reguły interpretacyjne zaprezentowane przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), dotyczącym przesłanek determinujących powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Otóż aby dane świadczenie stanowiło opodatkowany przychód łącznie muszą zostać spełnione cztery przesłanki: świadczenie zostaje spełnione za zgodą świadczeniobiorcy (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), w jego interesie (a nie w interesie świadczeniodawcy), przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść a korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu odbiorcy (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Opłacenie przez płatnika (szpital) zaległych składek do ZUS nie może zostać uznane za świadczenie przyznane za zgodą i w interesie skarżącego. Przeciwnie – jest to bowiem działanie płatnika w celu wywiązania się z wynikających z przepisów prawa obowiązków w stosunku do ZUS. Działanie szpitala nie prowadzi również do powiększenia aktywów i uniknięcia wydatku po stronie skarżącego - kwota nieopłaconej/niepotrąconej pierwotnie składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne zmniejszałby wysokość zaliczki na podatek dochodowy. Jej uregulowanie przez płatnika nie powinno zatem skutkować zwiększeniem wysokości zobowiązania podatkowego.

Powyższe prowadzi do wniosku, że w zaistniałym stanie faktycznym nie należy rozpoznawać przychodu o którym mowa w art. 11 ustawy o PIT.

Podkreślić również należy, że zgodnie z przepisami ustawy o PIT składki na ubezpieczenie społeczne podlegają odliczeniu od dochodu (a na ubezpieczenie zdrowotne częściowo od podatku), a więc są ze swej natury wyłączone z opodatkowania.

Fakt, iż płatnik wykonując własne (a nie podatnika) ustawowe zobowiązanie publicznoprawne, uregulował zaległe składki do ZUS, prowadzi do prostej konkluzji, że podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym była uprzednio ustalona w wyższej wysokości niż gdyby składki uiszczone (potrącone ze środków skarżącego) zostałby terminowo w prawidłowej wysokości. Innymi słowy ciężar podatkowy nieodprowadzonych w przeszłości składek na ubezpieczenie społeczne został już poniesiony przez skarżącego poprzez zapłatę podatku. Gdyby zatem odprowadzone przez płatnika zaległe składki do ZUS miały - jak uznały organy podatkowe - stanowić nieodpłatne świadczenie generujące przychód podatkowy, w rzeczywistości sytuacja taka prowadziłaby do podwójnego opodatkowania, co pozostaje w sprzeczności z podstawowymi zasadami systemu podatkowego.

Wyrok WSA w Rzeszowie z 24 września 2020 r (sygn. I SA/Rz 249/20), choć jeszcze nieprawomocny to wpisuje się w linię interpretacyjną prezentowaną przez sądy administracyjne w ostatnich latach.

Cały opis sprawy można znaleźć w Rzeczpospolitej z 14 października 2020 r., str. H6