W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Księgowe ujęcie wyemitowanych obligacji
Artykuł:

Księgowe ujęcie wyemitowanych obligacji

03 czerwca 2020

Michał Tomczyk , Partner w Dziale Rewizji Finansowej |

Emisja dłużnych papierów wartościowych jest jedną z form pozyskiwania przez spółki finansowania prowadzonej działalności. Istnieje wiele rodzajów papierów dłużnych, ale najczęściej spotykanymi instrumentami na polskim rynku finansowym są obligacje kuponowe oraz listy zastawne, choć te ostatnie są zarezerwowane wyłącznie dla banków hipotecznych. Papiery te są szczególnie popularne w portfelach funduszy inwestycyjnych i emerytalnych – pisze w Rzeczpospolitej Michał Tomczyk, biegły rewident, Partner w Dziale Rewizji Finansowej BDO.

Jak zatem powinno wyglądać ujęcie obligacji w księgach rachunkowych ich emitentów oraz jakie ma to przełożenie na sporządzane przez nich sprawozdania finansowe? Okazuje się, że pułapek jest niewiele, a przepisy księgowe i sprawozdawcze udzielają w tym zakresie precyzyjnych wskazówek.

Z biznesowego punktu widzenia obligację charakteryzują 3 kluczowe pojęcia. Wartość nominalna to kwota, za którą emitent zobowiązuje się wykupić obligację w dniu jej zapadalności. Dyskonto to różnica między wartością nominalną a ceną sprzedaży obligacji w dniu emisji, która ma zachęcić inwestora do nabycia papieru, ponieważ stanowi jego zysk rozliczany w czasie. Kupon natomiast to oprocentowanie obligacji, które jest wypłacalne w trakcie życia danego papieru w ustalonych okresach (miesięcznie, kwartalnie itd.). Warto pamiętać, że nie każda obligacja musi posiadać wszystkie te elementy, ponieważ na rynku występują obligacje, które nie wypłacają kuponów (tzw. obligacje zerokuponowe) oraz zakup niektórych papierów nie wiąże się z dodatkowych zyskiem dla inwestora w postaci dyskonta.

UWAGA! Obligacje korporacyjne, podobnie jak inne wyemitowane dłużne papiery wartościowe, w księgach rachunkowych są traktowane jako zobowiązania finansowe, ponieważ zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt. 27 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości stanowią one zobowiązanie jednostki do wydania aktywów finansowych, czyli zapłacenia odsetek (kuponu) oraz wykupienia obligacji za ich cenę nominalną.

 

Cały artykuł w Rzeczpospolitej z 3 czerwca 2020 r., str. H1-H2