W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Kombinacje nie pozwolą uniknąć podatku
Artykuł:

Kombinacje nie pozwolą uniknąć podatku

03 czerwca 2020

Michał Górniak , Młodszy Menadżer w Dziale Doradztwa Podatkowego, doradca podatkowy |

Zmiana na podstawie woli stron charakteru świadczenia, które co do zasady jest pieniężne, nie może prowadzić do zniesienia obowiązku podatkowego – wynika z wyroku NSA (sygn. akt II FSK 775/18), który opisuje Rzeczpospolita.

Michał Górniak, doradca podatkowy, młodszy menedżer w Dziale Doradztwa Podatkowego BDO, biuro w Poznaniu, komentując orzeczenie na łamach gazety zwrócił uwagę, że w wyniku nowelizacji ustawy o podatkach dochodowych, od 1 stycznia 2015 r. wprowadzono regulacje dotyczące kwestii rozpoznania przychodu podatkowego w sytuacji gdy podatnik poprzez wykonanie świadczenia niepieniężnego, reguluje w całości lub części ciążące na nim zobowiązanie.

Zgodnie z art. 14 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zasadniczo przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia.

W kontekście tej regulacji omawiany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 lutego 2020 r. (sygn. II FSK 775/18) uznać należy za niezwykle istotny, bowiem w sposób kompleksowy traktuje on o braku możliwości determinowania skutków podatkowo-prawnych określonych zdarzeń (tu: rozliczenie udziału wspólnika spółki osobowej) od umownego zastosowania instytucji datio in solutum (świadczenia w miejsce wypełnienia), w sytuacji gdzie ustawodawca podatkowy wprost nie implikuje takiej możliwości.

Wspomniana niemożność bezpośredniego stosowania instytucji wynikającej z prawa cywilnego (dokładnie art. 453 KC) na gruncie przedmiotowej sprawy wynika z jej wtórnego, względem autonomicznych przepisów prawa podatkowego i handlowego, charakteru.

Cały opis orzeczenia wraz z komentarzem BDO w Rzeczpospolitej z 3 czerwca 2020 r., str. H6