W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Jednostka nie wyliczy współczynnika według zatrudnienia
Artykuł:

Jednostka nie wyliczy współczynnika według zatrudnienia

29 kwietnia 2020

Emilia Wolnowska , Młodszy Menadżer w Dziale Doradztwa Podatkowego, doradca podatkowy |

Średnioroczne zatrudnienie w etatach osób związanych wyłącznie z działalnością opodatkowaną nie przekłada się w żadnej mierze na stopień wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej – wynika z wyroku WSA w Poznaniu (sygn. akt I SA/Po 987/19), który opisuje Rzeczpospolita.

Emilia Wolnowska, doradca podatkowy, Junior Tax Manager w dziale Doradztwa Podatkowego BDO, biuro w Poznaniu, komentując orzeczenie na łamach gazety wskazuje, że omawiany wyrok potwierdza niekorzystne stanowisko organów podatkowych, które kwestionują inne metody określenia prewspółczynnika stosowane przez samorządy, niż wskazane w rozporządzeniu ministra finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

Sąd w wydanym wyroku wskazał, że pomimo braku bezwzględnego obowiązku zastosowania sposobu wyliczenia proporcji z rozporządzenia, wybór innej metody określenia tej proporcji powinien być stosownie umotywowany. Ponadto w wyroku podkreślono, że sposoby obliczania proporcji przewidziane w rozporządzeniu, opracowane zostały z uwzględnieniem specyfiki działalności gmin, stąd przewidziane są dla typowej, co do zasady, działalności podmiotów o takim charakterze. 

Gmina zamierzała oprzeć metodę wyliczenia proporcji w oparciu o strukturę zatrudnienia, bowiem jej zdaniem charakter zatrudnienia decyduje o specyfice działalności.

Sąd wskazał, że przyjęta przez podatnika metoda nie jest uzasadniona, bowiem wydatki osobowe związane z zatrudnieniem pracowników nie są wydatkami, w związku z którymi występuje podatek naliczony. W ślad za tą argumentacją przyznał rację organowi podatkowemu, że metoda „obrotowa” wskazana w rozporządzeniu jest bardziej reprezentatywna.

- Biorąc pod uwagę omawiane orzeczenie oraz aktualny trend interpretacyjny należy wnioskować, że przyjęcie innej metody niż określonej w rozporządzeniu, mimo że nie jest wykluczone, zastosowanie znajdzie tylko w szczególnych przypadkach – podkreśla Emilia Wolnowska.

Cały artykuł można przeczytać w Rzeczpospolitej z 29 kwietnia 2020 r., str. H6