• Jak ustalić podstawę wynagrodzenia za chorobę powstałą w drugim miesiącu zatrudnienia
Biuletyn Prawo Pracy i HR:

Jak ustalić podstawę wynagrodzenia za chorobę powstałą w drugim miesiącu zatrudnienia

22 sierpnia 2018

Mariusz Pigulski, "Płace w firmie" |

Od 25 czerwca 2018 r. został zatrudniony w naszej jednostce pracownik na 1/2 etatu. Osoba ta nieprzerwanie pracuje od 25 lat, a zatrudnienie u nas jest jej dodatkowym miejscem pracy (u innego pracodawcy jest zatrudniona w  pełnym wymiarze czasu pracy). Od 1 lipca zmianie uległo wynagrodzenie tego pracownika w stosunku do umowy z 25 czerwca. Tak się złożyło, że w lipcu pracownik zachorował i dostarczył do nas zwolnienie lekarskie. Ponieważ jest ciągłość zatrudnienia i opłacania składek na ubezpieczenie chorobowe (min. 10 lat) osobie tej przysługuje wynagrodzenie za czas choroby. Według jakiej podstawy wyliczyć to wynagrodzenie? Czy według stawek obowiązujących w okresie 25–30 czerwca,  czy według stawek z miesiąca, w którym pracownik był chory?

Podstawę wynagrodzenia chorobowego powinna stanowić uzupełniona pensja za lipiec (pomniejszona o 13,71%).

Niezdolność do pracy powstała w drugim miesiącu zatrudnienia, a pracownik został zatrudniony w trakcie miesiąca. Oznacza, że pierwszy miesiąc jest  niepełnym kalendarzowym  miesiącem zatrudnienia. A zatem podstawę wymiaru należności chorobowej stanowi uzupełnione wynagrodzenie za pełny kalendarzowy miesiąc zatrudnienia czyli za miesiąc, w którym pracownik stał się niezdolny do pracy (ust. 280 komentarza do ustawy zasiłkowej). Dlatego też do podstawy wynagrodzenia za niedyspozycję zdrowotną przysługującego pracownikowi przyjąć należy wynagrodzenie, jakie by uzyskał za cały lipiec, przestrzegając poniższych wytycznych.

W przypadku gdy podwładny wynagradzany jest stałą miesięczną pensją, wówczas podstawę wyliczeń winno stanowić wynagrodzenie miesięczne określone w umowie o pracę lub innym akcie, na podstawie którego powstał stosunek pracy.

Wynagrodzenie określone w stawce godzinowej traktujemy jak płacę o charakterze stałym. Oznacza to, że tego typu wynagrodzenie wchodzi do podstawy wyliczeń po uzupełnieniu polegającym na pomnożeniu stawki godzinowej przez liczbę godzin nominalnie do przepracowania w danym miesiącu przez pracownika.

Jeśli pracownik otrzymuje wynagrodzenie zmienne (np. akordowe lub w postaci prowizji), podstawę wymiaru świadczenia chorobowego stanowi wynagrodzenie miesięczne obliczone poprzez:

  • podzielenie wynagrodzenia osiągniętego za przepracowane dni robocze przez liczbę dni przepracowanych w danym miesiącu,
  • pomnożenie otrzymanego wyniku przez liczbę dni, które ubezpieczony będący pracownikiem był obowiązany przepracować w tym miesiącu.

Podstawa prawna:

  • art. 36, art. 41–42 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1368 ze zm.).

Znajdź praktyczne rozwiązania z zakresu prawa pracy, ubezpieczeń społecznych oraz podatków pomocne w prawidłowym rozliczaniu płac i naliczaniu wynagrodzeń w 2018 r.
www.placewfirmie.pl