W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Amortyzacja lokalu, którego nie wynajmujemy
Biuletyn Podatki i Rachunkowość:

Amortyzacja lokalu, którego nie wynajmujemy

27 listopada 2018

Lidia Rubińska, "Doradca prawny, biegły sądowy" |

Osoba fizyczna w ramach działalności gospodarczej wynajmuje lokal stanowiący jej własność. Najem lokalu jest przeznaczony na cele mieszkaniowe. Jako formę opodatkowania przedsiębiorca wybrał zasady ogólne i do kosztów uzyskania przychodów zalicza odpisy amortyzacyjne z tytułu wynajmowanego lokalu. Może się zdarzyć, że osoba zrezygnuje z wynajmu lokalu i nastąpi chwilowa przerwa w najmie. Wobec tego czy w okresie kiedy lokal mieszkalny nie jest wynajmowany i nie będzie przychodów z najmu, można dokonywać jego odpisów amortyzacyjnych? Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z kolei art. 22 ust. 8 w/w ustawy stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, tzw. odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Definicja środków trwałych określona została w art. 22a w/w ustawy przez wskazanie składników majątku, które po spełnieniu określonych warunków uznaje się za środki trwałe, podlegające amortyzacji.  Z powołanych przepisów wynika, że środkiem trwałym jest m.in lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, będący własnością lub współwłasnością przedsiębiorcy, jest zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, przewidywany okres użytkowania lokalu jest dłuższy niż rok, jest wykorzystywany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i przedsiębiorca podjął decyzję o jego amortyzacji. Zatem z ustawy podatkowej wynika, że amortyzacji podlegają środki trwałe wykorzystywane do celów firmowych, a więc należy stwierdzić, że przesłanką powodującą niemożność amortyzowania lokalu jest celowa, stała lub czasowa rezygnacja z jego użytkowania. Natomiast, jeśli przerwa w najmie będzie niezamierzona i właściciel lokalu poczyni starania aby pozyskać nowych najemców,  nie stanowi to przesłanki uzasadniającej zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych. W takim przypadku można dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczyć je w koszty uzyskania przychodu. Takie stanowisko popiera  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 22 listopada 2017 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.300.2017.2.MPŁ., w której czytamy, że „ odpisy amortyzacyjne dokonywane w okresie, w którym lokal mieszkalny nie będzie wynajmowany, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli nie zrezygnowano z najmu i lokal nie służył zaspakajaniu własnych potrzeb”.