W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Wydatki spółki na rzecz członków zarządu, rady nadzorczej i wspólników
Biuletyn:

Wydatki spółki na rzecz członków zarządu, rady nadzorczej i wspólników

15 maja 2017

Iwona Czauderna, Rachunkowość i Podatki dla praktyków" |

Każda spółka ponosi koszty z tytułu funkcjonowania zarządu i rady nadzorczej, jednak nie każdy wydatek możesz zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Poznaj zasady rozliczania wydatków poniesionych na funkcjonowanie organów spółki oraz tak skalkuluj wynagrodzenia i świadczenia niepieniężne, aby jak najwięcej wydatków wliczyć w koszty.

Spółka może zaliczyć poniesione wydatki do kosztów podatkowych, pod warunkiem, że spełniają one łącznie następujące kryteria:

  • mają związek z przychodem (zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów),
  • ich poniesienie jest celowe oraz
  • nie zostały wyłączone z kosztów w ustawie podatkowej (wydatki wyłączone z kosztów zawarte są w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT).

Wydatek musi zostać prawidłowo udokumentowany. Ponoszone przez spółkę koszty mogą być związane z przychodami bezpośrednio bądź pośrednio.
Kosztów pośrednich nie można przypisać do powstania określonych przychodów, jednak ich poniesienie jest niezbędne do prowadzenia działalności przez spółkę. Do kosztów pośrednio dotyczących przychodów spółka może zaliczyć np. wydatki związane z jej ogólnym funkcjonowaniem, takie jak na rzecz członków zarządu, udziałowców, bądź członków rady nadzorczej i komisji rewizyjnej.

Wydatki na rzecz członków zarządu 

Wydatki poniesione na działanie zarządu są związane z ogólnym funkcjonowaniem spółki i spółka może zaliczyć je do koszów podatkowych jako koszty pośrednie. Na zaliczenie tych wydatków do kosztów nie ma wpływu fakt, że członek zarządu jest jednocześnie udziałowcem spółki bądź oprócz pełnienia funkcji w zarządzie pozostaje ze spółką w stosunku pracy.

Przykład
Pan Piotr od 5 lat jest zatrudniony w spółce na umowę o pracę jako kierownik sprzedaży. Od dwóch miesięcy pełni jednocześnie funkcję członka zarządu. Na to stanowisko został powołany uchwałą wspólników. Z tytułu pełnienia tej funkcji otrzymuje wynagrodzenie, laptop, komórkę i samochód służbowy do dyspozycji. Świadczenia te zostały określone w uchwale wspólników i spółka może ich kwotę wliczyć w koszty.

Członkowie zarządu są powoływani do pełnienia tej funkcji uchwałą zgromadzenia wspólników. Należy zauważyć, że powołanie to nie jest równoznaczne z nawiązaniem z członkiem zarządu stosunku pracy w rozumieniu przepisów prawa pracy. Jest to jedynie powierzenie funkcji określonej osobie w organie wykonawczym spółki.

Umowa spółki z członkiem zarządu 

Oprócz powołania na członka zarządu, spółka może z daną osobą dodatkowo zawrzeć określony stosunek prawny (np. umowę o pracę, o dzieło, kontrakt menedżerski). Zwróćmy uwagę, że zarówno wynagrodzenia, jak i świadczenia w naturze przyznane członkom zarządu z tytułu pełnionej funkcji powinny jasno wynikać z umowy spółki z członkiem zarządu, bądź być określone bezpośrednio w uchwale wspólników powołującej zarząd.
Warto zadbać o jasne zapisy w tym zakresie, gdyż na tej podstawie spółka jest zobowiązana do wypłaty określonych świadczeń na rzecz członka zarządu i jest to jednocześnie podstawą do zaliczenia tych wydatków w koszty.

Najczęściej ponoszone wydatki na rzecz członków zarządu

Przepisy podatkowe nie ograniczają możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych na rzecz członków zarządu. Istotne jest jednak, aby wydatki te miały związek przyczynowy z osiąganymi przez spółkę przychodami. W praktyce najczęściej ponoszonymi wydatkami na rzecz członka zarządu są:

  • wynagrodzenia,
  • koszty delegacji służbowych,
  • wydatki na korzystanie z prywatnego samochodu do celów służbowych,
  • koszty używania samochodu lub telefonu,
  • koszty wynajmu mieszkania,
  • koszty szkoleń związanych z pełnieniem funkcji w zarządzie.

Wydatki, których nie można wliczyć w koszty

Organy podatkowe akceptują zaliczenie wyżej wymienionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jednak w przypadku wydatków poniesionych na rzecz członka zarządu lub członka jego rodziny – czyli wydatków osobistych, takich jak koszty opieki medycznej, opłaty za szkołę jego dzieci – organy podatkowe przyjmują odmienne stanowisko. A zatem do kosztów podatkowych nie zalicza się wydatków poniesionych na finansowanie świadczeń zdrowotnych członka zarządu (a także na rzecz członków jego rodziny), jeśli pełni on swoją funkcję na podstawie powołania lub umowy cywilnoprawnej. Natomiast jeżeli spółka zawrze z członkiem zarządu umowę o pracę, takie świadczenia zdrowotne będą mogły być zaliczone do kosztów podatkowych.

Uwaga 
W przeciwieństwie do świadczeń osobistych spółka może w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu koszt wynagrodzenia członka zarządu. Dlatego też korzystniej jest zaproponować prezesowi wyższe wynagrodzenie, z którego sam opłaci świadczenia medyczne, bądź przedszkole czy szkołę dla dzieci niż oferować świadczenia dodatkowe. Koszt wynagrodzenia spółka może bowiem zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodów.

Przykład – prywatny samochód prezesa dla celów służbowych – jak prawidłowo rozliczyć koszty 
Prezes spółki z o.o. nie jest pracownikiem, swoją funkcję sprawuje na podstawie powołania. Czy prezes może uzyskać ekwiwalent za korzystanie ze swojego prywatnego samochodu dla celów służbowych? Jak fakturować i rozliczać koszty paliwa z tego pojazdu?
W przypadku wykorzystywania samochodu prywatnego do działalności spółki zwrot kosztów z tego tytułu prezesowi spółki (bez względu na rodzaj stosunku prawnego, który łączy go ze spółką) może być dokonywany tylko na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez prezesa.

Aby prezes spółki mógł rozliczać wydatki z tytułu używania samochodu prywatnego do celów działalności spółki, między prezesem a spółką powinna być zawarta umowa regulująca zasady zwrotu poniesionych wydatków. Jeśli będzie to rozliczenie według tzw. kilometrówki, powinno to wynikać z tej umowy. W takiej sytuacji kosztem uzyskania przychodów spółki mogą być tylko wydatki poniesione na bieżącą eksploatację samochodu, do wysokości określonych w przepisach podatkowych limitów. Wysokość stawek za jeden kilometr określona jest w rozporządzeniu ministra infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy (Dz. U. nr 27, poz. 271 ze zm.).

Jakie wydatki spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się bowiem wydatków z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu do celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu.

Zatem do kosztów podatkowych spółka może zaliczyć wydatki związane z używaniem samochodu osobowego na potrzeby spółki, ale tylko do wysokości limitu tzw. kilometrówki.
Do tych wydatków można zaliczyć takie, jak: koszt benzyny, olejów, smarów, napraw samochodu, serwisowanie, koszt przeglądu, opłaty parkingowe, koszt garażowania. Wydatków, do których zobowiązany jest właściciel samochodu, tj. ubezpieczenie, podatek od środków transportu itp. spółka nie zaliczy do kosztów.
Podstawą uznania wydatków związanych z używaniem samochodu niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych za koszt uzyskania przychodów jest konieczność prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Ewidencja przebiegu pojazdu 

Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać: imię i nazwisko, adres zamieszkania osoby używającej pojazd, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd – dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu oraz podpis spółki i jej dane.

Przepisy podatkowe nie przewidują, że do ewidencji przebiegu pojazdu należy dołączać faktury zakupu, np. paliwa. Jeśli jednak zakup paliwa będzie w przedmiotowej sytuacji dokumentowany fakturą, to powinna ona być wystawiana na prezesa, a nie na spółkę (nie zmienia to faktu, że wydatki z tytułu zakupu paliwa należy rozliczyć do wysokości limitu).

Umowa z członkiem zarządu zatrudnionym na umowę o pracę

W przypadku, gdy członek zarządu pełni swoją funkcję na podstawie umowy o pracę, wówczas do kosztów spółki zalicza się jego wynagrodzenia, podobnie jak innych pracowników, w momencie ich wypłaty bądź pozostawienia ich do dyspozycji danej osoby.
Wypłacanie wynagrodzeń członkom zarządu, którzy pełnią swoją funkcję na podstawie umowy o pracę jest dla spółki takim samym kosztem, jak wynagrodzenia pracowników, którzy nie pełnią funkcji zarządczych.

W przypadku zawartej z członkiem zarządu umowy o pracę, kosztem będą również składki na ubezpieczenie społeczne sfinansowane przez spółkę jako płatnika składek. Podobnie będzie z zaliczeniem do kosztów wypłat dokonywanych na podstawie umowy zlecenia bądź kontraktów menadżerskich.
Od wynagrodzeń wypłacanych członkowi zarządu spółka powinna miesięcznie potrącać koszty uzyskania przychodu w wysokości 111,25 zł i odprowadzać zaliczkę na podatek dochodowy.

Jeżeli członek zarządu będzie otrzymywał wynagrodzenie na podstawie uchwały wspólników, będzie to jego wynagrodzenie z działalności wykonywanej osobiście z tytułu pełnienia funkcji w zarządzie. Przychody z tego tytułu nie podlegają składce na ubezpieczenie społeczne. Natomiast dla spółki będzie to wydatek, który może wliczyć w koszty.

Należy jednak zwrócić uwagę, że zarówno wynagrodzenia, jak i świadczenia niepieniężne przyznawane członkom zarządu muszą wynikać z prawidłowo zawartych umów cywilnoprawnych, prawomocnych uchwał wspólników, bądź mieć umocowanie w samej umowie spółki.

Przykład
Wspólnicy spółki z o.o. w drodze uchwały powołali dwuosobowy zarząd. W uchwale określono, że każdy z członków uzyska wynagrodzenie z tytułu pełnionej funkcji w wysokości 20 000 zł, samochód służbowy, laptop i telefon komórkowy. Na podstawie podjętej uchwały spółka co miesiąc zalicza te wydatki do kosztów.

Wydatki na rzecz członka zarządu, który jest udziałowcem

Gdy członek zarządu jest jednocześnie udziałowcem spółki, szczególną uwagę trzeba zwrócić na rozliczenie poniesionych na jego rzecz wydatków.

Kiedy wydatki mogą być uznane za jednostronne świadczenia

Należy zadbać o to, aby nie ulegało wątpliwości, że wydatki te są związane z pełnieniem funkcji członka zarządu. Jest to szczególnie istotne, gdy dana osoba pełni funkcję na innej podstawie niż umowa o pracę. Jeśli nie będzie jasne, że wydatki te są związane z pełnieniem funkcji członka zarządu, urząd skarbowy może uznać, że w rzeczywistości są to jednostronne świadczenia na rzecz udziałowca.
Pamiętajmy więc, że nie można wliczyć w koszty jednostronnych świadczeń na rzecz udziałowców niebędących pracownikami spółki.

Warto wiedzieć, że organy podatkowe często kwestionują wydatki poniesione na rzecz członków zarządu, którzy pełnią tę funkcję na innej podstawie niż umowa o pracę, a jednocześnie są udziałowcami. Odnosi się to najczęściej do kosztów podróży służbowych, udostępniania mieszkania, bądź samochodu służbowego.

Taka sytuacja ma miejsce w przypadku, gdy dokumenty regulujące wynagrodzenie członka zarządu niebędącego pracownikiem (np. uchwała wspólników, umowa spółki) nie zawierają zapisów o przyznaniu członkowi zarządu określonych świadczeń. Wówczas organy podatkowe traktują wydatki na rzecz takiego członka zarządu jako jednostronne świadczenie na rzecz udziałowca, które spółka nie może zaliczyć do kosztów. Warto zatem zadbać o właściwe zapisy w dokumentach regulujących wynagrodzenie i inne świadczenia z tytułu pełnienia funkcji w zarządzie (czyli w uchwale wspólników powołującej członków zarządu, w umowie zlecenia bądź w kontrakcie menedżerskim).

Wydatki na rzecz jedynego udziałowca

Będąc członkiem zarządu i zarazem jedynym udziałowcem spółki należy zadbać, aby umowa ze spółką, będąca podstawą świadczeń na rzecz takiej osoby, była zawarta prawidłowo. Warto pamiętać, że obowiązuje wówczas inna zasada dotycząca reprezentacji spółki niż w przypadku spółek wieloosobowych.

Zgodnie z ogólną regułą w umowie między spółką a członkiem zarządu, spółkę reprezentuje rada nadzorcza lub pełnomocnik powołany uchwałą zgromadzenia wspólników. Zasady tej nie stosuje się jednak, gdy wszystkie udziały spółki przysługują jedynemu wspólnikowi albo jedynemu wspólnikowi i spółce.

W takiej sytuacji wspólnik, który jest jednocześnie jedynym członkiem zarządu, musi dokonywać czynności prawnych z reprezentowaną przez siebie spółką (np. zawierać umowy) w formie aktu notarialnego (o dokonaniu takiej czynności prawnej notariusz zawiadamia sąd rejestrowy, przesyłając wypis aktu notarialnego). W przeciwnym razie dana czynność prawna jest nieważna (art. 210 § 2 ksh).

Wydatki poniesione na podstawie nieważnej umowy

Zasadniczo organy podatkowe stoją na stanowisku, że w przypadku stwierdzenia nieważności umowy, wydatki wliczone w koszty na jej podstawie podlegają wyłączeniu z kosztów podatkowych. Podobnie orzekały również w tym zakresie sądy administracyjne. Jednak przepisy podatkowe nie potwierdzają takiego stanowiska. Nie ma bowiem żadnej regulacji stwierdzającej, że nie można wliczyć w koszty wydatków poniesionych na podstawie postanowień nieważnej umowy. Jeżeli zatem taki wydatek ma związek z uzyskanym przychodem i został faktycznie poniesiony, sam fakt, że umowa jest nieważna nie powinien przesądzać o wyłączeniu go z kosztów spółki.

Jakie będą więc skutki, jeśli będąc jedynym wspólnikiem spółki zawrze się umowę o pracę jako prezes zarządu w ten sposób, że spółka będzie reprezentowana przez pełnomocnika powołanego uchwałą zgromadzenia wspólników? Wiele sporów z organami podatkowymi dotyczyło takich sytuacji. Organy podatkowe twierdziły wówczas, że jest to umowa z samym sobą. Jest ona zatem nieważna, a w konsekwencji wynagrodzenia prezesa nie można zaliczyć do kosztów podatkowych.

W kwestii umowy o pracę zawartej z prezesem będącym jednocześnie jedynym udziałowcem, która została zawarta przez pełnomocnika powołanego uchwałą zgromadzenia wspólników wypowiedział się również NSA, stwierdzając, że w takiej sytuacji nie można mówić o umowie z samym sobą. Jednocześnie sąd stwierdził, że: „Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie przesądza, że tylko ważna czynność prawna może być podstawą do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów. Z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że istotne znaczenie mają zdarzenia faktyczne”. (Wyrok NSA z 18 października 2006 r., sygn. akt II FSK 1352/05).
Stanowisko NSA w powyższej kwestii potwierdza możliwość wliczenia w koszty wynagrodzenia prezesa spółki jednoosobowej.

Wydatki na rzecz udziałowców

Nie wlicza się w koszty wydatków poniesionych przez spółkę na rzecz udziałowców niebędących pracownikami spółki w rozumieniu prawa pracy, jeśli wydatki te nie mają charakteru świadczenia wzajemnego, czyli są jednostronne (art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT).
Zatem nie zalicza się do kosztów podatkowych tylko wydatku poniesionego na rzecz udziałowca, który nie jest związany ze spółką umową o pracę i jednocześnie wydatek ten ma charakter świadczenia jednostronnego. Oceny, czy wspólnik jest pracownikiem, dokonuje się na podstawie przepisów Kodeksu pracy.

Zapamiętaj!
W rozumieniu Kodeksu pracy pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

Jednostronne świadczenie

Co stanowi świadczenie jednostronne? Pojęcie to nie zostało wyjaśnione ani w przepisach prawa podatkowego, ani prawa cywilnego. Na fakt ten zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając że: „Użyte w art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o CIT pojęcie świadczeń jednostronnych nie zostało zdefiniowane. Pojęciem tym nie posługuje się również prawo cywilne. Wobec tego, korzystając z wykładni językowej, należy przyjąć, że jednostronne świadczenie spółki na rzecz jej udziałowca to takie świadczenie, któremu nie odpowiada świadczenie wzajemne udziałowca na rzecz spółki; w jego wyniku powstaje przysporzenie majątkowe wyłącznie po stronie udziałowca” (wyrok NSA z 28 stycznia 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 731/01).
Świadczeniem jednostronnym jest zatem świadczenie, w którym tylko jedna strona jest uprawniona.

Zapamiętaj!
Ze świadczeniem jednostronnym mamy do czynienia np. w przypadku, gdy udziałowiec uzyskał od spółki świadczenie, natomiast sam nie wniósł do niej świadczenia wzajemnego.

Poniżej przedstawiamy wydatki, których na pewno nie zaliczymy do świadczeń jednostronnych na rzecz wspólnika. Do takich wydatków, które bez obaw spółka może wliczyć w koszty, zalicza się:

  • zwrot wspólnikowi wydatków, jakie poniósł na rzecz spółki,
  • wynagrodzenia za pracę wykonaną przez wspólnika na rzecz spółki.

Zwrot wydatków wspólnikowi

Zauważmy, że gdy wspólnik poniesie określony wydatek w celu osiągnięcia przychodu przez spółkę, a następnie spółka zwróci mu poniesione koszty, wówczas nie mamy do czynienia z wydatkami na rzecz wspólnika ponoszonymi jednostronnie przez spółkę. Takie wydatki spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych, jeśli spełniają ogólne kryteria: mają związek z przychodem i zostały prawidłowo udokumentowane.

Umowy spółki ze wspólnikiem

Jeśli spółka płaci wspólnikom za wykonanie przez nich świadczenia na jej rzecz, wówczas w koszty można wliczyć wydatki wynikające z dwustronnie zobowiązujących umów cywilnoprawnych zawieranych pomiędzy spółką i jej udziałowcami. Spółka może zlecać wspólnikom wykonanie różnych czynności na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia.

Przykład
Wspólnik zawarł ze swoją spółką umowę. Na jej podstawie świadczy informatyczne usługi doradcze, za które spółka wypłaca mu wynagrodzenie. W takiej sytuacji nie jest to świadczenie jednostronne na rzecz wspólnika. Spółka płaci wspólnikowi za wykonanie usługi, zaś wydatki na te świadczenia może wliczyć w koszty.
Zatem w sytuacji, gdy na postawie umowy cywilnoprawnej osoba fizyczna, która jest wspólnikiem spółki, świadczy na jej rzecz określone usługi bądź dostarcza określonych towarów, powinna być traktowana jak inni kontrahenci spółki. Jednocześnie wydatki poniesione z tytułu takiej umowy zawartej ze wspólnikiem mogą być na ogólnych zasadach zaliczone do kosztów, jeśli są związane z przychodem spółki i zostały prawidłowo udokumentowane.

Wydatki na rzecz członków rady nadzorczej i komisji rewizyjnej 

Jeśli w spółce została ustanowiona rada nadzorcza lub komisja rewizyjna, można wliczyć w koszty jedynie wydatki poniesione na wynagrodzenia wypłacane członkom tych organów z tytułu pełnionych przez te osoby funkcji (ta sama zasada dotyczy organów stanowiących spółki, np. zgromadzenie wspólników). Żadnych innych wydatków na rzecz tych osób nie wlicza się w koszty (art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o CIT). Nie można zatem np. zaliczyć do kosztów wydatków poniesionych na wynajęcie mieszkania dla tych osób, używanie samochodów, bądź na podróże służbowe.

Przykład
Aby móc zasiadać w radzie nadzorczej jej członkowie musieli ukończyć specjalistyczny kurs. Spółka pokryła jego koszty, lecz tych wydatków nie będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Jakie wydatki można zaliczyć do kosztów?

Dodatkowe świadczenia na rzecz członków rady nadzorczej bądź komisji rewizyjnej, a także organów stanowiących spółki nie są zatem kosztem firmy. Jednocześnie ich wypłata jest dla tych osób przychodem podlegającym opodatkowaniu, z wyjątkiem tych świadczeń, które są zwolnione od podatku dochodowego w ustawie (art. 21 ustawy o PIT).
Z interpretacji organów podatkowych wynika, że otrzymane przez członków rad nadzorczych lub komisji rewizyjnych świadczenia (np. w postaci opłaty za udział w szkoleniu, ryczałt za korzystanie z prywatnego samochodu do jazd służbowych czy też zwrot kosztów używania prywatnego telefonu) spółka powinna doliczyć do ich przychodów.

Wydatki na podróże służbowe

Do kosztów podatkowych nie można także zaliczyć wydatków poniesionych na podróże służbowe członków rady nadzorczej, bądź komisji rewizyjnej odbywane w ramach pełnionej przez te osoby funkcji.
W przypadku, gdy spółka przewiduje, że członkowie organów nadzorczych będą odbywać liczne podróże służbowe w ramach pełnionych przez nich funkcji, najlepiej przyznać tym osobom odpowiednio wyższe wynagrodzenie z tytułu pełnionej funkcji, które bez obaw można zaliczyć do kosztów.

Jeśli jednak spółka zdecyduje się pokryć koszty podróży służbowej (np. diety, bilety na podróż, noclegi) nie będą one stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu po stronie osób będących członkami rad nadzorczych, komisji rewizyjnych, organów stanowiących spółki. Świadczenia te, jeśli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, będą zwolnione z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT.

Ważne 
W przypadku, gdy członkowie rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących spółki jednocześnie świadczą pracę lub wykonują usługi na rzecz firmy (na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia), wydatki poniesione w związku ze świadczoną przez nich pracą będą kosztem spółki, o ile mają związek z przychodem.

Podstawa prawna:

  • art. 173, art. 201, art. 210 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Z 2016 r. poz. 1578 ze zm.),
  • art.15, art. 16 ust. 1 pkt 51 i ust. 5 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1888).