W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Korzystając z naszej strony akceptujesz zasady Polityki Cookie.
  • Dokumentacja. Korekty dochodu za lata poprzednie
Artykuł:

Dokumentacja. Korekty dochodu za lata poprzednie

10 lipca 2019

Na wysokie ryzyko narażeni są podatnicy, którzy dokonali w poprzednich latach korekt cen transferowych i udokumentowali je notami księgowymi. Dotyczy to lat, które mogą być przedmiotem kontroli, z uwagi na brak upływu terminu przedawnienia. Organy podatkowe kwestionują bowiem w takich przypadkach zmniejszenie przychodu, bądź rozpoznanie kosztów podatkowych. 

Emilia Wolnowska – doradca podatkowy, Senior Tax Consultant w dziale doradztwa podatkowego BDO, biuro w Poznaniu na łamach Rzeczpospolitej podkreśla, iż polskie spółki funkcjonujące w ramach międzynarodowych grup są często stroną rozliczeń korygujących ceny stosowane w transakcjach z podmiotami powiązanymi. Korekty te wynikają z obowiązku stosowania metod kalkulacji cen transferowych przewidzianych w przepisach podatkowych. Rozpoznanie tych korekt na gruncie podatku dochodowego oraz VAT wzbudza wiele kontrowersji, a orzecznictwo w tym zakresie nie jest jednolite. 

Co prawda, nowe przepisy rozwiały część wątpliwości, jednak znajdą zastosowanie wyłącznie do korekt cen transferowych dotyczących transakcji kontrolowanych realizowanych po 1 stycznia 2019 r., w zakresie tej części transakcji lub innych zdarzeń, które są realizowane w roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r. Opisane ryzyko dotyczy stanu prawego przed wejściem w życie nowowprowadzonych art. 11e ustawy CIT oraz art. 23q ustawy o PIT, które przewidują możliwość takiej korekty. 

Korekta cen transferowych ma na celu zapewnienie rynkowego poziomu zysku na transakcji z podmiotem powiązanym. Wynika zazwyczaj z przyjętego modelu kalkulacji cen transferowych. Przykładowo, podmiot realizujący produkcję na zlecenie powiązanego kontrahenta powinien osiągnąć za dany rok zysk operacyjny równy 10% poniesionych w tym roku kosztów operacyjnych. Ceny transferowe sprzedaży produktów stosowane w ciągu roku są liczone w oparciu o dane budżetowane. W konsekwencji, zysk producenta na koniec roku odbiega od założonego poziomu. Celem korekty jest zniwelowanie tej różnicy do założonych 10%.
Koniec ramki

Formy dokonywania korekt cen transferowych

W praktyce korekty cen transferowych są dokonywane w formie:

•    faktur korygujących, które referują do sprzedaży zrealizowanej w danym okresie,
•    noty debetowej lub kredytowej.

Pierwsze rozwiązanie jest niechętnie stosowane przez polskich podatników ze względu na formalne wymogi związane z wystawieniem faktur korygujących. Korekta cen transferowych powinna wówczas zostać podzielona w taki sposób, aby powiązać (część) korekty z każdym pojedynczym sprzedawanym towarem lub świadczoną usługą. Wówczas, cena każdego towaru lub usługi może zostać skorygowana dla każdej dokonywanej dostawy lub świadczenia usług.

Z kolei dokumentowanie korekt notą kredytową lub debetową jest prostsze administracyjnie i powszechne w praktyce biznesowej międzynarodowych grup. Jednocześnie zgodnie z obecnym trendem interpretacyjnym organów podatkowych korekta ta nie będzie powodować zmniejszenia przychodów podatkowych lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów. Przyjęcie odmiennego stanowiska może doprowadzić do powstania istotnego ryzyka dla podatnika.

Grupa Ekspertów ds. VAT w dokumencie roboczym z 18 kwietnia 2018 r. wskazała, że niepewność spowodowana zastosowaniem różnych podejść przez państwa członkowskie może prowadzić do powstania istotnego ryzyka pieniężnego oraz wysokiego obciążenia administracyjnego dla firm działających w UE. Ponadto zauważono, że pojęcie „korekt cen transferowych” nie występuje w Dyrektywie VAT 2006/112/WE (dalej: dyrektywa VAT). Brakuje także orzeczeń TSUE w sprawach bezpośrednio dotyczących traktowania korekt cen transferowych na potrzeby VAT. Dyrektywa VAT nie precyzuje kiedy korekta cen transferowych jest transakcją podlegającą opodatkowaniu VAT, a kiedy wykracza poza zakres VAT. W niektórych przypadkach można argumentować, że korekta cen transferowych jest korektą wcześniejszej transakcji podlegającej opodatkowaniu, a zatem stanowi dodatkowe wynagrodzenie za tę samą transakcję podlegającą opodatkowaniu. 
Można również argumentować, że korekta cen transferowych stanowi wynagrodzenie za inną transakcję podlegającą opodatkowaniu, lub alternatywnie, że wykracza poza zakres VAT. 

Cały artykuł można przeczytać w Rzeczpospolitej z 10 lipca 2019 r., str. H1/H8