|
Autor: dr André Helin, prezes BDO
W ciągu ostatnich 10 lat wzrosło zastosowanie systemów wynagrodzenia pracowników akcjami emitowanymi przez jednostkę (stanowiących tzw. świadczenia kapitałowe lub inaczej programy opcji pracowniczych). Jak tego typu wynagrodzenia nakazują rozliczać przepisy o rachunkowości?
W Polsce coraz więcej podmiotów zarówno tych, które stosują MSR/MSSF, jak i tych pozostających pod rządami ustawy o rachunkowości wynagradza kadrę kierowniczą akcjami swojej spółki. Ponieważ w polskim prawie bilansowym tematyka ta nie została uregulowana, w myśl art. 10 ust. 3 ustawy o rachunkowości jednostki pozostające pod rządami ustawy – w sprawach w niej nieuregulowanych – mogą skorzystać z rozwiązań zawartych w MSR/MSSF.
Postanowienia MSSF 2 stosuje się do ujmowania (wprowadzania do ksiąg) i rozliczania: świadczeń kapitałowych rozliczanych w akcjach lub których wartość jest powiązana z wyceną instrumentów kapitałowych jednostki oraz akcji przyznanych osobom niebędącym pracownikami spółki w zamian za dostarczone dobra i świadczone usługi.
MSSF 2 opiera się na podstawowej zasadzie, że świadczenia otrzymane przez jednostkę w zamian za przydzielone przez nią instrumenty kapitałowe wycenia się w ich wartości godziwej, odnosi na wynik finansowy i zalicza do okresu, w jakim jednostka emitująca akcje otrzymuje świadczenia.
W przypadku instrumentów kapitałowych przyznanych pracownikom za okres ponoszenia kosztu uznaje się okres od przyznania instrumentów (tzw. grant date) do momentu nabycia praw do nich (tzw. vesting date). Wysokość kosztu ustala się w wartości godziwej otrzymanych świadczeń (dóbr lub usług), a wyceny dokonuje się na dzień przyznania tych instrumentów. MSSF 2 wymaga ustalenia kosztu (lub wzrostu wartości aktywów), jaki poniesiono w rezultacie nabycia dóbr i usług. Drugostronnie operacja taka księgowana jest jako zobowiązanie lub zwiększenie kapitału własnego, w zależności od tego, czy transakcja opłacona zostanie gotówką (będzie to wówczas zobowiązanie), czy instrumentami kapitałowymi (kapitał własny). Podlegającą księgowaniu wartość wycenia się w wartości godziwej nabytych dóbr i usług bądź częściej w wartości godziwej przyznanych instrumentów kapitałowych.
not. em |
